Od pierwszego czerwca, no i akurat tego roku, kwota świadczenia integracyjnego znowu poszła w górę. Konkretnie wynosi teraz 2140,68 zł brutto miesięcznie — i tyle dostaje uczestnik Centrum Integracji Społecznej. Skąd ta liczba? W sumie to 120 procent podstawowego zasiłku dla bezrobotnych, a ten po tegorocznej waloryzacji wzrósł do 1783,90 zł. Same stawki zasiłku wzięły się z obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 2 marca 2026 roku.

I tu ważna rzecz, bo łatwo się pomylić: świadczenie dostają osoby, które uczestniczą w zajęciach reintegracji zawodowej i społecznej — a nie pracownicy CIS. Resort rodziny, jak opisywał wcześniejszą podwyżkę tego wsparcia, mówił wprost: „Świadczenie ma wzrosnąć ze 100 proc. zasiłku dla bezrobotnych do 120 proc. tego zasiłku”. Od tamtej zmiany kwota rośnie sobie razem z coroczną waloryzacją zasiłku, czyli właśnie 1 czerwca.

Same Centra Integracji Społecznej działają na podstawie ustawy z 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym. To ona mówi, kto w ogóle trafia do CIS. A wsparcie idzie do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, takich, które własnym staraniem nie są w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb.

Ustawa wymienia konkretne grupy, a mianowicie: są wśród nich „bezdomni realizujący indywidualny program wychodzenia z bezdomności” oraz osoby „zwalniane z zakładów karnych, mające trudności w integracji ze środowiskiem”. Prawo do uczestnictwa mają też osoby uzależnione od alkoholu albo narkotyków, już po zakończeniu leczenia. No i obejmuje to jeszcze długotrwale bezrobotnych, osoby z zaburzeniami psychicznymi, uchodźców realizujących indywidualny program integracji oraz osoby z niepełnosprawnością.

Najważniejsza zmiana z ostatniej nowelizacji? Dotyczy progu wejścia. Zniknął warunek ubóstwa, ot tak. Resort rodziny tłumaczył to dość jednoznacznie: „Aby skorzystać ze wsparcia Centrów Integracji Społecznej nie trzeba już będzie spełnić m.in. przesłanki ubóstwa”. Dzięki temu do zajęć może w sumie dołączyć szersza grupa osób, takich, które wcześniej nie kwalifikowały się przez dochód.

Tu jeszcze musimy odróżnić dwie instytucje, bo to się myli. Świadczenie integracyjne wypłaca się uczestnikom CIS. A Kluby Integracji Społecznej, czyli KIS, prowadzą reintegrację w takiej lżejszej formie, bez comiesięcznego świadczenia w tej wysokości. Czyli jeśli ktoś chce dostawać te 2140,68 zł, to musi zostać skierowany właśnie do Centrum.

A droga do skierowania? Wiedzie przez ośrodek pomocy społecznej. Kandydat składa wniosek do OPS — sam albo z inicjatywy pracownika socjalnego, przedstawiciela CIS czy jakiejś organizacji pozarządowej. Skierowanie wydaje kierownik ośrodka pomocy społecznej, ale dopiero po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego. Później kierownik CIS i uczestnik podpisują indywidualny program zatrudnienia socjalnego.

Sam udział zaczyna się od okresu próbnego, taki rozbieg… Trwa on jeden miesiąc. Potem dopiero wchodzimy we właściwy okres uczestnictwa, który może sięgać 11 miesięcy, a w uzasadnionych przypadkach kierownik CIS przedłuża go o kolejne miesiące. I przez cały ten czas świadczenie integracyjne przyznawane jest na wniosek uczestnika.

Co ciekawe, te pieniądze nie obciążają w całości budżetu samego Centrum. Świadczenie wypłaca CIS, ale koszt refunduje starosta ze środków Funduszu Pracy. Całą procedurę refundacji opisują powiatowe urzędy pracy, które rozliczają te wypłaty z centrami.

Dla porównania, no bo warto sobie zestawić: osoba bezrobotna z co najmniej 20-letnim stażem dostaje od czerwca 2120 zł zasiłku w wymiarze podwyższonym, ale tylko przez pierwsze 90 dni. A uczestnik CIS? Dostaje świadczenie integracyjne na zbliżonym poziomie przez cały okres zajęć, raczej niezależnie od stażu pracy, o ile realizuje swój indywidualny program.

A jak już chcemy złożyć wniosek o skierowanie do Centrum Integracji Społecznej, to przyjmuje go ośrodek pomocy społecznej właściwy dla miejsca zamieszkania kandydata.