Od początku roku, czyli od 1 stycznia 2026, płacimy za prąd inaczej i… no właśnie, część z nas dopiero teraz to zauważa na fakturze. Mrożenie cen się skończyło, a my, gospodarstwa domowe z taryfy G, rozliczamy się teraz według nowych stawek, które zatwierdził Prezes Urzędu Regulacji Energetyki. Średnia cena sprzedaży energii dla odbiorców z grup taryfowych G wynosi w tym roku 495,16 zł za MWh. I tu ciekawostka: to stawka niższa niż zamrożony pułap z 2025 roku, ale nasz rachunek za prąd 2026 i tak zależy od kilku osobnych pozycji, które trzeba sobie poskładać.

URE mówi wprost, że dotychczasowa ochrona cenowa wygasła razem z końcem zeszłego roku. „Wszyscy odbiorcy w gospodarstwach domowych rozliczani są według taryf zatwierdzonych przez Prezesa URE” — przekazał regulator, zatwierdzając taryfy na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 roku. No i co istotne, cena samej energii czynnej u pięciu największych sprzedawców jest taka sama, czyli 0,62 zł brutto za kWh.

Rachunek za prąd 2026 bez mrożenia cen

Spójrzmy na to spokojnie. Faktura w taryfie G11 dzieli się raczej na dwie zasadnicze części. Pierwsza to opłata za energię czynną, czyli to, co faktycznie zużyliśmy, liczone w kilowatogodzinach. Druga to opłaty dystrybucyjne — i te akurat trafiają do operatora sieci, a nie do sprzedawcy.

Stawki dystrybucyjne pięciu największych operatorów poszły w 2026 roku w górę średnio o 9,36 procent i sięgają mniej więcej 0,52 zł brutto za kWh. Jak zsumujemy energię i dystrybucję, to średnia cena jednej kilowatogodziny w najpopularniejszej taryfie G11 wychodzi w przybliżeniu 1,04 zł brutto. Według wyliczeń URE dla przeciętnej rodziny oznacza to wzrost rachunku o jakieś 3-4 procent… czyli w sumie mniej więcej 6 zł miesięcznie.

Jak sprawdzić zużycie na fakturze

Najważniejsze, na co patrzymy, to liczba zużytych kilowatogodzin w danym okresie rozliczeniowym. Jest podana jako różnica między stanem licznika z początku i z końca okresu. I tu warto, żebyśmy tę wartość porównali z odczytem na własnym liczniku — sami, na spokojnie. Przy stawce 1,04 zł za kWh roczne zużycie rzędu 2000 kWh przekłada się na koszt energii i dystrybucji w okolicach 2080 zł brutto, no i to bez opłat stałych.

A skąd się czasem bierze rozjazd między fakturą a licznikiem? Najczęściej z rozliczenia prognozowanego. Sprzedawca szacuje wtedy zużycie na podstawie wcześniejszych okresów, a faktyczny stan koryguje sobie przy kolejnym odczycie.

Reklamacja faktury w 14 dni

Załóżmy, że widzisz coś nie tak w rozliczeniu. Wtedy składasz reklamację u sprzedawcy, z którym masz podpisaną umowę — i to do niego, nie gdzie indziej. Termin odpowiedzi określa art. 6c ustawy Prawo energetyczne.

Przedsiębiorstwo energetyczne rozpatruje reklamację dotyczącą rozliczeń „nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku lub zgłoszenia reklamacji”, chyba że umowa przewiduje inny termin. URE dorzuca, że w razie błędu możemy żądać bonifikaty. „Jeżeli reklamacja nie zostanie uwzględniona, konsument może wystąpić z wnioskiem o rozwiązanie sporu do Koordynatora do spraw negocjacji działającego przy Prezesie URE” — podaje regulator.

W sumie nie zostajemy z tym sami. Bezpłatną pomoc w sporze ze sprzedawcą oferuje też miejski albo powiatowy rzecznik konsumentów. A jeśli reklamację nam odrzucą, to wciąż mamy prawo pójść z tym do właściwego sądu powszechnego.